Vandaag liep wat anders dan verwacht. Het plan was eigenlijk dat dochterlief en ik samen naar een verslag van haar zouden kijken. Maar vannacht werd ze ziek: keelpijn (en dus oorpijn), neusverkoudheid en -zo te voelen- verhoging. Vanmorgen meteen een test-afspraak gemaakt en ze kon ’s middags al terecht. Nu wachten op de uitslag. En een bedje op de bank.
Om mijn zinnen een beetje te verzetten ben ik lekker gaan bakken: macarons. Die staan al een tijdje op mijn bak-verlanglijstje. Mijn trouwe volgers hebben inmiddels vast wel door dat ik eigenlijk niet zo’n zoet-bakker ben. En macarons zijn ook nog eens koekjes-voor-gevorderden. Dus dit was wel een uitdaging! Ik heb al eens eerder macarons gemaakt, en die waren súper lekker, maar verdienden eigenlijk de naam macaron niet… Gewapend met een electronische thermometer heb ik een nieuwe poging gewaagd. Afgaand op de foto hierboven zou je denken dat ik het helemaal onder de knie heb, nu, maar dat is niet zo. Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat alleen de derde plaat die ik heb gebakken er enigszins op leek. De eerste twee waren echt misbaksels. Ze smáken prima hoor, maar ze zien er niet uit zoals het hoort. En wat nou het verschil maakte? Het kan zijn dat het is omdat dat beslag gewoon wat langer heeft gestaan. Het was in ieder geval iets dunner, waardoor het makkelijker te spuiten was en iets egaler werd, bovenop. En ik heb ze iets korter gebakken. Daardoor sprongen ze niet (of in ieder geval minder) open en waren ze ook wat lichter.
Ik heb ze trouwens op de Italiaanse manier gebakken. Er zijn grofweg twee manieren om macarons te maken: de Franse en de Italiaanse manier. Bij de Franse manier klop je de suiker gewoon door het stijfgeklopte eiwit. Bij de Italiaanse manier verhit je suiker tot 118 graden en klopt je het daarna door de eiwitten. Vorige keer had ik de Franse manier geprobeerd, omdat die Italiaanse manier me toen hartstikke ingewikkeld leek. Maar bij het maken van vegan marshmallows (en de no-bake s’mores taart) hadden we dat eigenlijk ook al gedaan, met suikerstroop. Dus zó moeilijk was dat niet. Daarom dit keer de Italiaanse manier. Als ik google op tips&tricks voor het bakken van macarons, dan is dé tip die ik het meeste tegenkom dat je vooral veel moet oefenen. Dus als ik aankom, de komende tijd: dat zijn geen Corona-kilo’s, maar macaron-kilo’s… 😉

Update 30-12-2020: de corona-test was gelukkig negatief! *phew*

Ingrediënten
   voor de macarons
200 gram amandelpoeder
200 gram poedersuiker
50 ml water
200 gram fijne kristalsuiker
2 x 75 gram eiwit (ongeveer 5 eieren)
   voor de cappuccinovulling
200 gram boter (op kamertemperatuur)
100 gram poedersuiker
110 gram amandelpoeder
2 zakjes oplos cappuccino

Bereiding
Maak eerst de cappuccinovulling. Los de zakjes oplos-cappuccino op in een paar eetlepels water. Roer goed en laat even staan zodat het goed oplost. Doe de boter in een kom en klop met een garde de boter romig. Zet de kom indien nodig even kort in een klein laagje warm water. Zeef de poedersuiker boven de kom en klop die door de boter.

Roer de amandelpoeder door het boter-suiker-mengsel en giet dan de cappuccino erbij. Klop alles goed door elkaar. Doe plastic folie over de kom en laat bij kamertemperatuur staan tot je het nodig hebt.
Verwarm de oven voor op 170 graden.

Doe de poedersuiker en de amandelmeel in de keukenmachine en zet aan, zodat beide goed mengen. Zeef het mengsel (tant-pour-tant, heet dit) boven een mengkom.

Ontvet de mengkom van je standmixer goed: doe een beetje citroensap op een keukenpapiertje en veeg hier de kom mee schoon. Splits de eieren: breek ze open boven en kommetje en laat het eiwit door je vingers door lopen. Doe het eigeel in een ander kommetje. Het eigeel heb je niet nodig voor dit recept, zet die in de koelkast.
Weeg 75 gram van het eiwit af en doe dat in de mengkom van je standmixer. Zet de rest van het eiwit apart.
Klop de eiwitten stijf op de hoogste stand. Ik heb -om de eiwitten een handje te helpen- een paar korreltjes keukenzout toegevoegd. Als de eiwitten stijf zijn, zet de mixer dan laag.

Doe de suiker met het water in een pannetje. Roer zodat alle suiker oplost. Maar zorg ervoor dat er geen suiker aan de zijkant van de pan gaat zitten. Verhit de suikeroplossing tot 118 graden. Neem, als de suikeroplossing precies 118 graden is, de pan van het vuur (ovenwant!) en giet héééél langzaam de suikerstroop bij het eiwit, langs de rand van de mengkom. Laat de mixer zachtjes draaien, zodat het suiker meteen door de eiwitten heen geklopt wordt.

Als alle suikerstroop door de eiwitten geklopt zijn, zet dan de mixer op de hoogste stand, zodat de eiwitten kunnen afkoelen.

Roer 75 gram van de resterende (ongeklopte) eiwit door het amandel-poedersuiker-mengsel, tot een stevige pasta. Schep er een flinke spatel van de meringue bij en roer die door de amandelpasta, om de pasta wat te verdunnen.

Spatel dan de rest van de meringue door de amandelpasta, tot je een homogene massa hebt.

Doe het macaron-beslag in een spuitzak en spuit ronde afgeplatte bolletjes op een macaron-bakplaat of een met bakpapier beklede bakplaat. Tik tegen de onderkant van de bakplaat om de bovenkant van de macarons te egaliseren.

Zet de macarons in de voorverwarmde oven. Draai de bakplaat na vijf minuten om (voor wordt achter, links wordt rechts). Bak de macarons nog 3-5 minuten. Om te zien of de macarons al goed zijn kun je voorzichtig proberen een schelp om te draaien: hij moet makkelijk loskomen van het bakpapier. De macarons horen een mooi voetje (een ruffelig randje aan de onderkant) te krijgen en mooi glad en lichtblond te zjin. Maar als ze dat niet zijn, dan zijn ze nog steeds erg lekker, hoor!

Laat de macarons afkoelen en neem ze dan voorzichtig van de bakplaat of van het bakpapier. Leg ze ondersteboven en duw er met je duim een klein holletje in. Spuit wat van de vulling op de helft van de macaron-schelpen en dek af met een andere schelp. Duw zachtjes aan, tot de vulling tot het randje komt.

Eet smakelijk!

NB: De macarons zijn een paar dagen houdbaar in een luchtdicht afgesloten trommel. Ik heb ongeveer de helft van de macarons in een doosje in de vriezer gedaan.

Eerlijkheidshalve hierboven ook een foto van mijn “misbaksels”. Van links naar rechts: de macarons van mijn eerste, tweede en derde plaat.

 

Misschien vind je dit ook lekker?

“Melting Moments” koekjes

Nutella koekjes

Cashewnotenkoekjes

Kokosmakronen

Chocolate chip cookies

Kletskoppen

Koekjes met abrikoos, gember en witte chocola

Zeeuwse bolussen

Jamkoekjes

Cappuccino borstplaat

Slagroomtruffels

Vegan Marshmallows

No-bake S’morestaart